Blog Image

www.hondentrimsalonalmerebuiten.nl

Populaire hondenrassen per provincie

Hondenverhalen Posted on 15 Oct, 2014 10:26:51


Friesland :
1. Stabij
2. Boxer
3. Mopshond

Groningen :
1. Amerikaanse Bulldog
2. Berner Sennenhond
3. Bullterrier

Drenthe :
1. Duitse Herder
2. Rottweiler
3. Amerikaanse Bulldog

Overijssel :
1. Shih Tzu
2. Berner Sennenhond
3. Mechelse Herder

Flevoland :
1. Chihuahua
2. Duitse Herder
3. Old English Bulldog

Gelderland :
1. Jack Russel Terrier
2. Golden Retriever
3. Cavalier King Charles Spaniel

Utrecht :
1. Kruising
2. Maltezer
3. Jack Russel Terrier

Noord-Holland :
1. Vizsla
2. Lhasa Apso
3. Kooiker

Zuid-Holland :
1. Chihuahua
2. Franse Bulldog
3. Amerikaanse Stafford

Zeeland :
1. Labrador Retriever
2. Border Collie
3. Duitse Herder

Noord-Brabant :
1. Tekkel
2. Maltezer
3. Rottweiler

Limburg :
1. Amerikaanse Stafford
2. Maltezer
3. Berner Sennenhond

Bron : Lijst van Beslist.nl



Gastgezin voor een blindengeleidehond

Hondenverhalen Posted on 27 Jul, 2014 22:12:04

Bij de geleidehondenschool traint men blindengeleidehond
voor blinden en slechtzienden. Een blindengeleidehond wordt speciaal getraind
om voor zijn baasje te navigeren en dagelijkse hindernissen te nemen, zoals oversteken,
het zoeken van een uitgang, brievenbus, trappen, telefooncellen, etc. Zo is een
blinde of slechtziende mobieler met geleidehond dan zonder.

Bij geleidehondenschool Herman Janssen traint men deze bijzondere honden en is gekozen voor de
kruising Poedel x Golden retriever, oftewel de “Golden doodle”. De Golden
doodle heeft de werklust en het niet verharen van de Poedel en het zachtaardige
karakter van de Golden retriever.

Maar voordat een hond aan deze belangrijke training begint,
verblijft een pup het eerste jaar in een gastgezin
en leert daar op te groeien tot een stabiele, sociale en gezonde hond, aangevuld
met de basis commando’s.


Waarom gastgezinnen?
Het eerste levensjaar van een pup is zo belangrijk -denk maar aan de inprentingsperiode- dat een
intensieve en liefdevolle begeleiding zowel vanuit de school als in het gezin
gewenst is.

Het gastgezin zal veel energie en tijd in de pup steken om
na een jaar, wanneer de hond aan de opleiding begint, een geschikte hond af te kunnen
leveren.


Wat is de inbreng van
een gastgezin?
Naast de dagelijkse zorg en opvoeding gaat men 1 x per week
, later 1 x per 2 weken naar de training. Men krijgt intensieve begeleiding van
een professionele hondentrainer, ook als men tussendoor vragen heeft.

Men hanteert de regels van de geleidehondenschool in de
dagelijkse opvoeding. Wat men in de trainingen leert brengt men in de praktijk.

De hond gaat mee naar winkels, op visite, restaurants,
gebouwen, trein, bus, drukke straten, lawaaiige omgevingen, etc. Dit dient
allemaal bewust opgezocht te worden.

Spelen met andere honden is ook belangrijk voor de sociale
omgang.

De hond mag mee op vakantie en als dat niet kan wordt er
samen met de geleidehondenschool naar een oplossing gezocht.

De kosten voor voer en dierenarts wordt betaald door de geleidehondenschool.
Ook krijgt men een bench, halsband, riem, dekje, borstel en voerbakken mee.


Welke eisen worden er aan een gastgezin
gesteld?
Een gastgezin is een stabiel gezin, met of zonder kinderen ouder
dan 4 jaar, die veel liefde, geduld, energie, tijd en inzet hebben om de pup
groot te brengen. Het grootste deel van de dag zal er een ouder thuis moeten
zijn

of de mogelijkheid bestaan dat de pup mee naar het werk gaat.

Hoe gaat het
afscheid?
Na een jaar is de hond klaar voor de opleiding en neemt men
afscheid van de hond. Dit zal voor de een moeilijker zijn dan voor de ander,
maar men moet in gedachten houden dat men ervoor gezorgd heeft dat de hond in
opleiding kan en daardoor een ander persoon zijn/haar mobiliteit vergroot.
Contact houden met de hond blijft mogelijk.

Ervaringen van twee
gastgezinnen…

Fam.
Bogaard

Wij
hebben jarenlang honden gehad, en toen
ik een oproep zag voor gastgezinnen voor een blindengeleidepup, hebben we niet
lang getwijfeld.

Het
leek ons een leerzaam jaar, waarin zowel wij als de pup een hoop nieuwe
ervaringen op doen.

Ook
vonden we het goed dat onze kinderen leerden dat je iets onbaatzuchtig voor een
ander kunt doen. Wij hebben ze heel
duidelijk uitgelegd dat de pup niet voor ons is, maar voor een blinde meneer of
mevrouw. Zonder hulp van gastgezinnen kunnen blinden vrijwel niet een
geleidehond krijgen.

Als je
je instelt op het feit dat de pup die je krijgt niet jouw hond is (een soort
pleegpup), maar dat je hem dingen bijbrengt die hem hopelijk na een jaar verder
brengen in de opleiding tot geleidehond,
maakt dat het afscheid na het jaar
makkelijker.

In het
begin trainden we met een groep elke week een vaste ochtend, later werden de
trainingen elke paar weken. Je traint naast de basisvaardigheden (zit, af,
blijf, hier etc.) ook dingen die voor een geleidehond belangrijk zijn (zoek
trap, trap hoog, zoek bank etc.). Als
afsluiting altijd een kopje koffie of thee. Alles wat je op een training leert,
oefen je zelf natuurlijk ook.
Als je
met de pup aan het werk bent, heeft de
hond een trainingshesje om, want hij mag niet aangehaald worden. Hij gaat mee
boodschappen doen, mee de bus en trein in, en gaat mee op dagjes uit. In feite mag hij veel meer dan een huishond
zou mogen.

Na een
jaar komt het moment om afscheid te nemen. Ik zal niet zeggen dat het makkelijk
is, maar je weet waarvoor je het doet. Brent, de pup die wij een jaar hadden,
heeft de opleiding helemaal doorlopen en is uiteindelijk geleidehond geworden.
Wij zijn heel blij dat wij een belangrijk deel van zijn leven hebben meegemaakt
en begeleid.

Marisol
Bogaard

Hieronder
nog een fragment uit een boek dat mij heel erg heeft geïnspireerd.

Fragment
uit “Haar schaduw en ik, van Miranda de Jager :

De opmerking die je het vaakst krijgt als gastgezin is: “Ik
snap niet dat je dat kunt, na een jaar de hond weer afgeven. Ik zou dat nooit
kunnen.” Mijn antwoord is dan altijd dat iedereen het kan. Ben je echter
bereid door die emoties te gaan? Je doet het natuurlijk wel met gevoel, met je
hart. Het is een geweldige ervaring om te leven met een hond die eerst jouw
schaduw mag zijn en daarna uitgroeit tot de schaduw van een mindervalide
medemens. Het geeft voldoening, een geestelijke beloning die door geen enkel
geldbedrag te evenaren valt. Nieuwe normen, nieuwe waarden, nieuwe mensen.
Kortom een rijker leven.

Nanda en Jeannette

In 2010 besloten we gastgezin te worden voor blindengeleidepups
en kwam er iemand van de geleidehondenschool bij ons thuis om te vertellen wat
er van ons verwacht werd en wat wij er van verwachtten.

Eind november 2010 kregen we de herder Joan in huis, een
lief schattig klein pupje. Het was wel weer even wennen voor ons en ook onze 3 kleine
black and tan terriërs moesten wennen, maar dat is uiteindelijk heel goed
gekomen.

We begonnen met elke week trainen, tot dat Joan een maand of
4 was, daarna werd het om de week. Wat van ons verwacht werd was om de pup te
socialiseren.

We namen haar overal mee naar toe, in de trein, de bus, de
winkel, maar ook naar bijv. naar de markt. Joan vond het heel leuk en had er
veel plezier in. Ook de oefeningen had ze snel onder de knie, zoals zoek de
stoep, trap, bankje enz.

Maar helaas moesten we haar na een jaar weer inleveren. Ze
was goed gekeurd voor de ‘grote school’. Uiteraard ging dat met tranen gepaard,
maar na een paar dagen wist je dat het goed was. Je helpt er veel mensen mee
die net als jij en ik ook graag zelfstandig over al naar toe willen. En dat kan
met deze honden.

Na Joan kregen we Marly, onze 2de herder en hadden we weer
een hele leuke pup in huis. Marly is nu ook klaar en gaat morgen de opleiding
in.

Ondertussen hebben we nu shepadoodle Badou, onze 3de pup, waar
we ook veel plezier aan beleven. Ze is een vrolijk hondje en leert heel snel.


Kortom, onze ervaring is dat we er totaal geen spijt van hebben
dat we ons aangemeld hebben. Het is tijdens de trainingen heel gezellig en als
we klaar zijn met trainen drinken we altijd ergens een kopje thee/koffie.
Het is ook heel leuk om de pups op te zien groeien tot goede geleide honden. Ook
vinden we het zo bijzonder om te zien hoe snel ze alles door hebben en dan
kijken ze je aan met een blik in hun oogjes van “vind je het niet knap van me?”.

Daar krijg je toch een goed en trots gevoel van; dat heb jij
ze geleerd.

Informatie
Wilt u meer informatie omtrent dit onderwerp dan kunt u
contact opnemen met Wendy van Veelen van Geleidehondenschool Herman Jansen.

website: www.geleidehondentrainer.nl

email : info@geleidehondentrainer.nl
of info@hondentrainer.nl



Beroemde honden

Hondenverhalen Posted on 07 May, 2014 21:54:09

Rin Tin Tin

Rin Tin Tin was één van de eerste hondenacteurs op het witte
doek.
Een Duitse Herder die in 1918 door de Amerikaanse korporaal Lee Duncan uit
een gebombardeerde Franse hondenkennel werd gered. Hij redde daar een moeder
met 5 pups en adopteerde daarvan zelf een reutje en een teefje die hij
Rintintin en Nénette noemde.
Dat waren de namen van twee poppen die Franse
soldaten als geluksbrenger op hun lijf droegen. Nénette overleed kort na aankomst
in Los Angeles. Duncan leerde Rintintin veel trucjes en werd tijdens een
hondenshow door een filmproducer ontdekt.
Rin Tin Tin heeft zelfs een ster op de Hollywood Walk of
Fame gekregen.
Tijdens de top van zijn filmcarrière ontving hij wel 10.000
brieven en kaarten per week van fans. En hij was zo populair dat hij Warner Brothers van
het faillissement redde. Hij speelde voornamelijk in stomme films.
In 1932 overleed Rin Tin Tin op 14 jarige leeftijd.


Hachiko

Hachiko is een Akita die in 1924 gekocht werd door
Hidesaburo Ueno, een professor aan de universiteit van Tokio.
Hidesaburo nam elke dag de trein naar de universiteit vanaf
het station Shibuya. Tot en met mei 1925 bracht Hachiko zijn baasje naar het
station om hem vervolgens ‘s middags weer af te halen.
Die maand stierf Ueno op de universiteit aan hartverlamming
en wachtte Hachiko vergeefs bij het station op zijn baasje. Dit ritueel bleef
Hachiko elke dag herhalen. Zelfs toen hij een nieuw baasje kreeg ontsnapte hij
regelmatig om terug te keren naar het huis van Ueno of het treinstation.
Negen jaar lang bleef hij dit doen tot zijn dood op 8 maart
1935 op zijn bekende plekje bij het station.
Hachiko werd in Japan het toonbeeld van familietrouw en vaak
als voorbeeld gebruikt om kinderen de waarde van de familie bij te brengen.
Na zijn dood is hij opgezet in het National Museum of Nature and Science. Ook heeft hij een standbeeld
gekregen die bij het station staat. Elk jaar wordt op 8 april een ceremonie ter
herdenking van Hachiko gehouden bij het station Shibuya.


Hond van Pavlov

Het
experiment van Ivan Pavlov dat bekendstaat onder de naam Hond van Pavlov is het bekendste
voorbeeld van “klassieke conditionering”.
Pavlov stuitte op het verschijnsel dat honden beginnen te
kwijlen wanneer ze voedsel wordt aangeboden. Hij onderzocht dit verschijnsel
door een signaal te geven en daarna de honden te voeren. Oorspronkelijk
kwijlden de honden alleen bij het voeren en niet bij het signaal. Nadat de
combinatie van signaal gevolgd door voeren enkele keren was herhaald begonnen
de honden al te kwijlen bij het geven van het signaal.


Lassie

De televisieserie Lassie werd gemaakt van 1945 tot 1970 en
was in Amerika een enorm succes, hoewel het zich van oorsprong in Engeland
afspeelt.
Lassie is het schotse woord voor ‘meisje’. Ironisch genoeg
waren het allemaal reuen die de rol van Lassie hebben gespeeld. De reden
hiervoor was dat de vacht van een reu voller en dikker is.
De eerste Lassie in Amerika was Pal. De hond kreeg
uiteindelijk een hoger salaris dan zijn eigenaar.
In totaal hebben er acht generaties van Pal in Lassie films
en tv-series meegespeeld.
Ten tijden van de serie steeg de verkoop van Schotse
Herdershonden van 3000 naar 18400.

Laika

Laika is een straathond uit Moskou die als eerste wezen
levend rond de aarde cirkelde.
Ze reisde met de Spoetnik II die op 3 november 1957 werd
gelanceerd door de Russen. De Spoetnik II was niet ontworpen om weer te landen
op de aarde en verbrandde bij terugkeer in de atmosfeer op 14 mei 1958.
Vlak na de lancering maakten de Russen bekend dat het plan
was geweest haar voor die tijd door een vergif in het voedsel te laten sterven.
In 2002 werd bekend dat Laika al na 3 rondjes om de aarde
(een paar uur na de lancering) overleden was door oververhitting en stress. Zij
had tijdens de lancering een 3 maal zo hoge hartslag als normaal en bleek de
temperatuur en luchtvochtigheid in de capsule na de lancering flink te zijn
gestegen.


Hooch

Hooch is een bordeaux dog uit de film Turner and Hooch
uit 1989. Turner werd gespeeld door Tom Hanks.
Een komische film waarbij Turner als agent wordt
opgescheept met de kwijlende en stukmakende Hooch. Uiteindelijk worden het de
allerbeste maatjes.
De bordeaux dog werd vroeger gefokt om bij veldslagen
de paarden van de tegenstander te doden. Ook voor de jacht op groot wild waren
ze zeer geschikt.
Nadat het leger ze niet meer nodig hadden werden ze gebruikt
als vechthonden tegen beren, tijgers en stieren.
Het is ondanks zijn verleden een zachtmoedige hond,
die duidelijke structuur nodig heeft.


Commissaris Rex

Commissaris Rex is een Oostenrijkse Krim serie van 1994 tot
en met 2004. Het gaat over een Duitse Herder die samen met zijn baasje/collega
criminelen opspoort.
Rex werd de eerste 58 afleveringen gespeeld door BJ, die
speciaal voor de serie opgeleid werd bij het bedrijf Animal –Action, vlakbij de
Universal Studio’s. Teresa Ann Miller was zijn trainer en bleef na zijn filmcarrière
voor hem zorgen. In 2003 overleed BJ.
Rex is daarna nog gespeeld door 3 Duitse Herdershonden;
Rhett Butler (zoon van BJ), Henry en Nick.


Beethoven

Beethoven is een Sint Bernard die in een Amerikaans gezin
terecht komt. Natuurlijk is Beethoven een slimme hond en helpt menigeen die in
de problemen zit. Een hilarische film met een lach en een traan.
Zijn echte naam was Chris en werd getraind bij het bedrijf
Animal-Action, vlakbij de Universal Studio’s. Karl Lewis Miller was zijn
trainer.
Chris speelde enkel in de eerste twee films van Beethoven en
is kort na de tweede film overleden.


Bo

Bo is de Portugese Waterhond van de Amerikaanse president
Barack Obama. De keus van dit ras werd mede bepaald door de allergie van
dochter Malia, welke een hond met een hypoallergene vacht vereiste. Ook wilden
ze het liefst een asielhond.
Bo was 6 maanden oud toen hij door Senator Kennedy
geschonken werd aan de Obama’s. Het was dan wel geen asielhond, maar wel een
hond die terug gebracht was door de 1e eigenaar naar de fokker omdat
het niet ging. Alsnog heeft Obama een donatie gedaan aan DC Humane Society voor
de asielhonden.

Wil je weten in welke film honden blijven leven of sterven, dan is dit een handige link.
http://www.doesthedogdie.com



Nipper

Hondenverhalen Posted on 01 Jul, 2013 20:41:25

Veel mensen kennen dit hondje nog wel, een witte fox, zijn naam was Nipper.
De afbeelding was terug te vinden op oude langspeelplaten van het merk ‘His Masters Voice’.

Nipper heeft echt bestaan. Toen zijn baasje overleed, bleken er nog opnames te zijn van zijn stem. De afbeelding was oorspronkelijk nl. van een fonograaf en niet van een grammofoon. Met een fonograaf kon je ook opnemen.
Nipper luisterde dus waarschijnlijk zo aandachtig omdat hij de stem van zijn baasje hoorde.

De maker van schilderij, de Londense kunstschilder Francis Barraud, slaagde er uiteindelijk in het schilderij in 1900 te verkopen aan de Gramophone Company, op voorwaarde dat hij de fonograaf overschilderde. Zo kwam er dus uiteindelijk een hoorngrammofoon op het schilderij te staan.
Nipper verscheen na verloop van tijd op de labels van de grammofoonplaten. En daarmee werd Nipper ‘s werelds beroemdste foxterriër…
(geschreven door Jan Doedens)



Smakelijk eten

Hondenverhalen Posted on 30 Jun, 2013 21:10:14

Er is mij eens verteld dat honden geen voorkeur voor eten hebben. Je kunt ze elke dag hetzelfde geven en dat vinden ze prima.
Ik zeg “ONZIN” ! Natuurlijk eten ze elke dag graag hetzelfde, elke dag diezelfde droge brokken vinden ze prima, als ze maar kunnen eten. Eten is een eerste levensbehoefte die bij dieren veel sterker is dan bij mensen. Maar ze hebben wel degelijk een voorkeur.

Ooit heb ik een kruising bouvier/herder gehad en die weigerde pertinent dure sheeba hondenvoer. Ik dacht – ga ik haar even lekker verwennen – mooi niet dus. Ze vrat nog liever hondenpoep, wat ze dan ook regelmatig deed.

Onze vorige hond Donja, een mechelse herder, at fruit.
Eigenlijk werd haar dat aangeleerd door één en dezelfde persoon. Zo leerde ze appel, banaan, sinaasappel en ander fruit eten.
Dan kun je je afvragen of dit een rare gewoonte is van de hond of komt door persoon die het geeft. Want als ‘ik’ haar appel of wat ander fruit gaf hoefde ze het meestal niet. Maargoed, ze at het dus wel. Ook pakte ze met de secuurheid van een schoonmaakster in een porseleinenkast de bramen tussen de doornen van de struiken uit.

Luna, de hond van onze trimsaloneigenares, die eet wortel. Je maakt haar niet blij met een koekje, maar wel met een stuk wortel. Daar schijnt ze erg van te genieten.

Soms lees ik wel eens dat je boontjes of andere groente en fruit door het eten van de hond kan doen. Nou, Noemi hoeft het dan echt niet hoor. Hetgeen ze lust wordt er met grote zorg tussenuit gevist en de rest blijft liggen.

Zo had ik eens op de markt een vissekop gekocht voor Noemi. Ik vroeg me natuurlijk al af of ze het lekker zou vinden, maar dat was geen probleem. Gekookt en wel at ze het met smaak op, behalve ………… behalve de ogen. Die vistte ze er tussen uit en legde ze een meter van haar bak vandaan. Twee ronde visse-ogen keken ons van die afstand aan met een trieste blik, waarom ze niet op gegeten werden.

Het ligt dus puur aan de persoonlijke smaak van de hond. En dan zeggen ze dat ze geen voorkeur hebben …. onzin dus.